English

یادداشت‌ها

۱۳۹۴/۱۰/۲۰ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

«خانه ی پوشالی» و افشاگری هنرمندانه

  بی شک ساخت و پخش سریال خانه ی پوشالی یکی از نقاط عطف تاریخ مجموعه سازی برای تلویزیون است. هارمونی فرم و معنا بر بستر فاش سازی بنیان های قدرت سیاسی در بزرگ ترین امپراتوری سیاسی جهان معاصر، این اثر را به یکی از قله های رفیع آثار سیاسی مبدل کرده است. داستانگویی درخشان، ترکیب شخصیت های پیچیده و جذاب با بازی های خلاقانه، سبک روایی ترکیبی و کارگردانی برجسته ی دیوید فینچر و همکاران اش، هر فصل این سریال را به رویدادی مهم در تاریخ تلویزیون و شبکه های حالا اینترنتی تبدیل کرده است. در این شماره از دنیای تصویر پرونده مبسوطی پیرامون ابعاد مختلف این سریال آمده که بی شک به درک مخاطبان از این اثر پیچیده...
ادامه مطلب
۱۳۹۴/۱۰/۱۶ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

غلبه سینمای تزئینی وویترینی بر سینمای واقعی و مردمی

  با مطالعه و مداقه در روند جاری سینما در ایران روزبه روز ناظر آگاه بیشتر به این نتیجه می رسد که گویا قرار شده سینمای ایران فقط جنبه ی تزئینی و ویترینی داشته باشد و حیات واقعی آن در میان مخاطبان سینما هفته به هفته و ماه به ماه کم جان تر و بی رمق تر شود. سیاست های دولتی، رفتارهای سینماگران، سکوت مجامع صنفی و شبه صنفی و خاموشی تدریجی اهل رسانه و خروج نیروهای حرفه ای کارآمد و جایگزینی آن با تازه واردان ناکارآمد، همه و همه روند سقوط سینمای ملی ایران را تشدید بخشیده است. اینکه صرفاً یک شبه سینما داشته باشیم و تعدادی تولید بی انگیزه و بی مخاطب تنها برای ارائه بیلان های کاری، دردی از ما دوا...
ادامه مطلب
۱۳۹۴/۱۰/۱۵ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

«مریخی» و تأمل در باب اراده انسان

  بی تردید آخرین اثر ریدلی اسکات در سینما، مریخی، یکی از برجسته ترین آثار سینمایی سال 2015 است. اینکه فیلمساز کارکشته و ماهری مثل اسکات با آثار برجسته ای همچون بلید رانر، گلادیاتور، بیگانه ها، پرومته و… بتواند از یک داستان به ظاهر خالی از سکنه -جاماندگی فضانوردی در مریخ- این چنین با مداقه و تأمل، اثری در باب اراده شگرف انسان و نیروی نوعدوستی اش بسازد، قابل انتظار بود. ترکیب متوازن سبک تصویری، بازی های برجسته (به خصوص مت دیمون که به زیبایی تنهایی انسان امروز را در مقابل دوربین های پایگاه به تصویر کشیده) موسیقی متناسب و موثر و فضاسازی های خیره کننده، مریخی را یک سر و گردن از سایر آثار همگن خود...
ادامه مطلب
۱۳۹۴/۱۰/۱۴ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

نجات نمایش خانگی توسط سوپرمارکت ها و مغازه های دریانی!

  متأسفانه در غیاب یک سیاست مدون و مشخص از سوی نهادهای مسئول در حوزه توزیع فیلم، کتاب و نشریه و عدم حمایت قانونی لازم و فراهم آوردن شرایط مناسب برای استفاده مردم ایران از آثار فرهنگی هنری، روزبه روز بر بحران های فرهنگی جامعه ما اضافه می شود. نبود سالن های سینما در بیش از شصت درصد شهرهای ایران، پراکندگی جغرافیایی نامناسب سینماها و فرسودگی اغلب آنها در نقاط مختلف تهران، عدم حمایت و نمایش فیلم های ایرانی از تلویزیون دولتی، همه و همه نقش توزیع فیلم ها و سریال های ایرانی در شبکه نمایش خانگی را پررنگ تر و اساسی تر کرده است. متأسفانه غفلت سازمان سینمایی و نهادهای دیگر مسئول نسبت به اهمیت همین شکل...
ادامه مطلب
۱۳۹۴/۱۰/۱۳ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

شایستگی «شهرزاد»

    حسن فتحی، همکار قدیمی و دوست داشتنی ما در مجله و سینما، با ساخت مجموعه نمایش خانگی شهرزاد، بار دیگر بر شایستگی های خود در تعریف یک داستان ایرانی، صحه گذاشته است. تردیدی نیست که ساخت و پخش مجموعه شهرزاد، گامی استوار در ارتقاء سطح سریال سازی در ایران است. بی شک تجربیات فتحی در ساخت سریال (از پهلوانان نمی میرند تا مدار صفر درجه و میوه ممنوعه) و سینما و تئاتر به کار او آمده تا برخلاف برخی از سینماگران محترم که تنزل نقطه به نقطه(!) را در کارنامه ی کاری شان نشان می دهند، کیفیت کارش را بالاتر ببرد. متأسفانه در میان سینماگران و سریال سازان ما کم هستند افرادی که احترام به بینندگان را سرلوحه ی کار خود...
ادامه مطلب
۱۳۹۴/۰۹/۱۸ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

آنها در خاطرمان ماندند

110 شخصیت فراموش نشدنی سینما و تلویزیون تاریخ سینما در طول 120 سال عمر خود داستان های زیادی برای ما تعریف کرده؛ داستان هایی جذاب یا بی رمق و تکراری دراشکال مختلف کمدی و درام و ملودرام و تراژیک. از میان ده ها هزار فیلمی که در طول این تاریخ پربار ساخته شده، شاید تا امروز نزدیک به هزار فیلم برگزیده و غیرقابل چشم پوشی قابل فهرست کردن باشد. الباقی فیلم ها نقشی در زمان نمایش خود یا در برهه ای از زمان داشته اند اما گرد پیری و کهولت به آنان نشسته و از یادها و خاطره های جمعی محو شده اند. از میان هزاران کاراکتری که از طریق سینما به ما معرفی شده هم، از نمونه های تک بُعدی و تیپ های تکراری و بارها مصرف شده...
ادامه مطلب
۱۳۹۴/۰۸/۲۴ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

سینما بدون مردم؟!

یک انیمیشن لهستانی چند سال پیش دیدم که شخصیت اصلی اش «سایمون» نام داشت. یک روز ماشین سایمون خراب می‌شود. کنار جاده می‌ایستد و منتظر است کسی کمک اش کند. اول یک نفر با تانک رد می‌شود. پایین می‌آید و ماشین سایمون را تبدیل به تانک می‌کند. سقف اش را می‌برد که سر سایمون از آن بالا بیرون بیاید و چرخ‌هایش را هم آنقدر باد می‌کند که می‌ترکد. طبیعی است که ماشین درست نمی‌شود و آقا هم با تانک اش می‌رود. نفر بعدی با موتور می‌آید و به سایمون می‌گوید که باید ماشین اش شبیه موتور شود. دو تا چرخ ماشین سایمون را می‌کند و کنار می‌اندازد. یکی دیگر می خواهد ماشین او را تبدیل به تراکتور کند. در نهایت سایمون بدبخت...
ادامه مطلب
۱۳۹۴/۰۷/۲۹ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

«دنیای ژوراسیک»: آمیزه موفق سینما و پارک تفریحی

موفقیت خیره کننده ی دنیای ژوراسیک در گیشه ی سینماها و رسیدن آن به مقام سومین فیلم پرفروش تاریخ سینما، علاوه بر اینکه ادامه یافتن این جهان مصنوع اسپیلبرگ و دوستان را تضمین کرد و راه را برای ساخت قسمت های بعدی هموار نمود، نشان دهنده ی بُعدی دیگر از ابعاد تعمیم یافته ی سینمای تکنولوژیک معاصر ما هم هست. این بار با استفاده از فن آوری سه بُعدی و بهره گیری از آخرین پدیده های تصویرسازی های بهت آور، سینما امکان دیدار بصری تماشاگران با یک پارک تفریحی مجازی (مشابه دیزنی ورلد و Rideهای متنوع اش) را به شکل بی واسطه ای فراهم آورده است. دیدن فیلم جذاب و خیره کننده دنیای ژوراسیک در سالن های آیمکس و...
ادامه مطلب
۱۳۹۴/۰۷/۲۷ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

«شیاطین داوینچی»: تصویر هوشمندانه ی نبوغ

یکی از دشوارترین انواع فیلمسازی، ساختن فیلم پیرامون زندگی افراد خاص و نابغه است. سینمای مرسوم معمولاً با شخصیت های از لحاظ هوشی متوسط سروکار دارد و در بهترین حالت کاراکترهای اصلی یک فیلم خصایص قهرمانانه یا ویژگی های خاصی دارند. فیلم و سریال ساختن پیرامون زندگی نوابغ، به خصوص آنهایی که از جنبه های متنوع فعالیت های فکری یا هنری یا علمی برخوردارند، امری دشوار است. سریال تلویزیونی شیاطین داوینچی که تاکنون در دو فصل به نمایش درآمده و صفحات ویژه ای پیرامون آن در این شماره از دنیای تصویر آمده است، به زندگی یکی از پیچیده ترین نوابغ تاریخ می پردازد. لئوناردو داوینچی: نقاش، عالم، مخترع، هنرمند، دانشمند...
ادامه مطلب
۱۳۹۴/۰۷/۲۶ | ارسال شده در دسته: یادداشت‌ها

خودم، من، خودم

در یکی از مراحل رشد کودکان ما به سنی می رسند که هیچ تجربه ای را بدون اینکه خودشان در فهم اش مشارکت مستقیم کنند، از سر نمی گذرانند. در این مرحله از زندگی، کودک اصرار دارد که تنها شخص شخیص خودش باید کاری را انجام دهد و هر چه والدین قسم بخورند و آیه بیاورند که نکن، آب در هاون می کوبند؛ بچه همان کاری را می کند که می خواهد تجربه کند و نتیجه اما معمولاً با گریه و ناخشنودی تمام می شود. می گویی دست نزن، می سوزی، بچه دست می زند و می سوزد و البته بعد از آن دیگر سراغ آتش نمی رود. می گویی می افتی، می رود تا بیافتد! سال ها پیش ابراهیم فروزش فیلمی ساخته بود در همین باب به نام خودم، من، خودم که به شکل جذابی...
ادامه مطلب

ویدیو

۱۳۹۵/۱۲/۲۴
گفت و گوی منتشر نشده زنده یاد علی معلم با فارس/ اگر سینما داشتم خیلی از فیلم ها را نمایش نمی دادم!

گالری تصاویر